Το μαγικό πριόνι του Νίκου Γιούσεφ

Παρακολούθησα απόψε το βράδυ τη συναυλία του Νίκου Γιούσεφ στον "Παρνασσό" στην πλατεία Καρύτση. Πραγματικά μαγικός ο Γιούσεφ χειρίζεται ρωμαλέα το δύσκολο όργανο και σε ...ταξιδεύει . Συγχαρητήρια και περισσότερες συναυλίες με ...πριόνια. Θαυμάστε τον σε τρία ωραία βίντεο από τη συναυλία και σε δυο βιντεάκια που βρήκα στην σελίδα του http://www.myspace.com/nikosgiousef και σε δυο πολύ πολύ πρόχειρα που τράβηξα στη συναυλία με το κινητό. Τρομερή παρουσία και της Ειρήνης Τηνιακού παρτενέρ του Γιούσεφ στο πιάνο. Σπουδαίο δίδυμο.

Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο το 1975. Στα έξι του χρόνια ξεκίνησε τη μουσική στη μαντολινάτα Ζακύνθου όπου συνέχισε ως μπασίστας με διάφορα σχήματα όπως "Σοκ "Νέσλα""Diahisis". Μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας "Τσιριτσάντσουλες". To 2006 συμμετείχε στο Sani international festival στο 3μερο αφιέρωμα στην ECM ( μουσικό πριόνι στο σχήμα του Τηλέμαχου. Μούσα) .Επίσης συνέπραξε επί σκηνής με Σαβίνα Γιαννάτου Zucchero, Damo Suzuki , Θάνο Ανεστόπουλο, Νίκο Πλάτανο , Υπόγεια Ρεύματα,Blade Reininger κ.α. Ηχογράφησε για τα «Υπόγεια Ρεύματα». Έγραψε τραγούδια για τους: Γιώργο Περρή , Καλλιόπη Βέττα. Έγραψε την μουσική για τις ταινίες μ. μήκους του Μ. Μουζάκη « ήταν να μην πατήσει το πόδι του στην Αθήνα.» και «Η Προετοιμασία» και του Κωσταντίνου Πουλή «Φλαμπέ» που κέρδισε το βραβείο κοινου στο 48 hours film project 2009. Έγραψε την μουσική και συμμετείχε ως ηθοποιός για τις παράστασεις "Βαριετέ" , «Επιχείρηση Ιουδίθ» και συμμετείχε στην παράσταση “Rainbow” του Εθνικού Θεάτρου. Πλέον συμμετέχει ενεργά ως μέλος του “Τilemachos Moussas Quartet” και των “Neon”. Συνεχίζει την σύνθεση και την ενορχήστρωση έως σήμερα.

Zante Jazz Festival 2010 Sketches of Miles Project

To Sketches of Miles Project είναι ένα σχήμα αφιερωμένο στη μουσική του ανθρώπου που άλλαξε την πορεία της τζαζ και της μουσικής στο σύνολό της, του Miles Davis. Το σχήμα έχει ως όχημα το στυλ και ρεπερτόριο που ανέδειξαν τα δύο κουιντέτα του μεγάλου τρομπετίστα, τις δεκαετίες του 1950 και 1960.

Ο χαρακτηριστικός ήχος της τρομπέτας σε συνδιασμό με το λυρισμό της φωνής-που αντικαθιστά το σαξόφωνο-και τον ηχητικό καμβά που συνθέτουν τα όργανα του rhythm section, δημιουργούν μουσικές εικόνες και έντονα συναισθήματα στο ακροατήριο. Οι ενορχηστρώσεις των γνωστών κομματιών υπογραμμίζουν πως ένα είδος μουσικής που γνώρισε άνθηση στα μέσα του προηγούμενου αιώνα παραμένει επίκαιρο και δυναμικό σήμερα. Οι μουσικοί του Sketches of Miles Project, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, είναι καταξιωμένοι στο χώρο της τζαζ διεθνώς.

Ελένη Βαλεντή: Φωνή
Αντρέας Πολυζωγόπουλος: Τρομπέτα
Σπύρος Μάνεσης: Πιάνο
Πέτρος Κλαμπάνης: Κοντραμπάσο
Σωτήρης Ντούβας: Τύμπανα

Σπουδαία συναυλία απλά

Ευχαριστούμε και του χρόνου

Zante Jazz Festival 2010 Παράπλους

Δύσκολη αφηρημένη μουσική από το συγκρότημα Παράπλους .Προσωπικά δεν μπορώ να παρακολουθήσω εύκολα.Εμένα μου αρέσουν οι ιστορίες, τα μυθιστορήματα στη λογοτεχνία, στη μουσική, στη ζωγραφική. Νομίζω ότι θα χρειαζόταν περισσότερο ένα χώρο που να υποστηρίξει τη βραδιά Πιο μικρός πιο δυνατός αισθητικά.

Αντιγράφω το δελτίο τύπου

Ο Παράπλους είναι ένα σχήμα που δεν περιορίζεται στιλιστικά αλλά, όπως δηλώνει και το όνομά του, εξερευνά διάφορες επιρροές και δείχνει ότι ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι γενεσιουργό στοιχείο κάθε μουσικής. Η ποικιλία αναφορών εξασφαλίζεται και από τα όργανα διαφορετικών προσελεύσεων και παραδόσεων που χρησιμοποιούνται στο σχήμα.

Ο Νίκος Γράψας (ιδρυτικό μέλος σχημάτων όπως οι Άβατον και οι Δυνάμεις του Αιγαίου) παίζει εδώ διάφορα νυκτά έγχορδα, όπως το πορτογαλέζικο “καβακίνιο” (μικρή κιθάρα), το Ταρ (από το Αζερμπαϊτζάν), μια μικρή άρπα από τη Μαδαγασκάρη, κ.α. Η Ειρήνη Βυθούλκα παίζει διάφορα κρουστά, όπως το μπεντίρ, η στάμνα, και το περσικό “ζαρμπ”. Το κουαρτέτο συμπληρώνεται από το Διονύση Μπουκουβάλα στα πλήκτρα και τον Απόστολο Ζούγρα στην τρομπέτα.

Zante Jazz Festival 2010 CUBANA BOP

H νύχτα πέφτει στο Τζάντε και το δεύτερο Zante Jazz Festival αρχίζειOι Cubana Bop με τον εξαίρετο Τάκη Πατερέλη ήταν το συγκρότημα της πρώτης βραδυάς του φεστιβάλ. Παρακάτω αντιγράφω το δελτίο τύπου.

Οι Cubana Bop ιδρύθηκαν το 1995. Από τις τάξεις τους έχουν περάσει πολλοί Έλληνες και ξένοι μουσικοί, μέχρι την τωρινή τους σύνθεση, η οποία υφίσταται τα τελευταία έξι χρόνια:

Τάκης Πατερέλης, σαξόφωνο
Μάνος Θεοδoσάκης, τρομπέτα
Αντώνης Ανδρέου, τρομπόνι
Δημήτρης Σεβδαλής, πιάνο
Δημήτρης Χριστόπουλος, μπάσο
Σεραφείμ Μπέλλος, τύμπανα
Kiki Cha, κρουστά

Το ρεπερτόριό τους αποτελείται από συνθέσεις των πρωτοπόρων της αφροκουβανέζικης μουσικής καθώς και των ίδιων των μελών του σχήματος. Στην καλλιτεχνική διεύθυνσή είναι το ιδρυτικό μέλος και κορυφαίος Έλληνας σαξοφωνίστας, Τάκης Πατερέλης. Στο σχήμα συμμετέχουν μερικοί από τους σπουδαιότερους Έλληνες εκπροσώπους της Αφροκουβανέζικης μουσικής σκηνής.

Παραθέτω μερικά βιντεάκια που τράβηξα.

Η συναυλία ήταν καταπληκτική ο Πατερέλης σε απίθανα κέφια.

Η συναυλία αδικήθηκε από το χώρο νομίζω ότι ο φυσικός χώρος του φεστιβάλ είναι η Δερματούσα .Του χρόνου που τα πράγματα θα έχουν αλλάξει νομίζω ότι μπορούμε να επιστρέψουμε

Επίσης αδικήθηκε από τη low profile προώθηση της συναυλίας. Ελάχιστη αφισοκόλληση κτλ Υπάρχουν πρόσωπα που ξέρουν καλά αυτή τη βρώμικη δουλειά και έχουν διάθεση να βοηθήσουν.

Τα συγχαρητήρια είναι το λιγότερο που θα μπορούσα να πω για τους εξαίρετους ηρωικούς διοργανωτές .Καλό κουράγιο και ραντεβού τη Παρασκευή με το συγκρότημα "Παράπλους"

23 Ιουλίου 2010, Παράπλους (γενική είσοδος: 10 ευρώ)

Ο Παράπλους είναι ένα σχήμα που δεν περιορίζεται στιλιστικά αλλά, όπως δηλώνει και το όνομά του, εξερευνά διάφορες επιρροές και δείχνει ότι ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι γενεσιουργό στοιχείο κάθε μουσικής. Η ποικιλία αναφορών εξασφαλίζεται και από τα όργανα διαφορετικών προσελεύσεων και παραδόσεων που χρησιμοποιούνται στο σχήμα.

Ο Νίκος Γράψας (ιδρυτικό μέλος σχημάτων όπως οι Άβατον και οι Δυνάμεις του Αιγαίου) παίζει εδώ διάφορα νυκτά έγχορδα, όπως το πορτογαλέζικο “καβακίνιο” (μικρή κιθάρα), το Ταρ (από το Αζερμπαϊτζάν), μια μικρή άρπα από τη Μαδαγασκάρη, κ.α. Η Ειρήνη Βυθούλκα παίζει διάφορα κρουστά, όπως το μπεντίρ, η στάμνα, και το περσικό “ζαρμπ”. Το κουαρτέτο συμπληρώνεται από το Διονύση Μπουκουβάλα στα πλήκτρα και τον Απόστολο Ζούγρα στην τρομπέτα

Απο τη συναυλία τη Μεγάλη Δευτέρα στον Άγιο Νικόλαο του Μώλου στη Ζάκυνθο

Συναυλία στον Άγιο Νικόλαο του Μώλου

Την Μεγάλη Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010 το βράδυ στις 20:30 στο Ναό Αγίου Νικολάου του Μώλου θα δωθεί συναυλία με έργα Johann Sebastian Bach και Jean Sibelius. Θα παίξουν, πιάνο η Ελισάβετ Μαντοπούλου και βιολοντσέλο ο Άρης Τσακάλης. Το πρόγραμμα αναλυτικά έχει ως εξής:

Johann Sebastian Bach

Σουίτα αριθμός 2 σε ρε ελάσσονα για βιολοντσέλλο σόλο. BWV 1008

Prelude

Allemande

Courante

Sarabande

Menuet I.II.

Gigue

Air

Μεταγραφή του δεύτερου μέρους της Σουίτας για ορχήστρα αριθμός 3 σε ρε μείζονα BWV 1068, για βιολοντσέλλο και πιάνο.

Σονάτα αριθμός 1 για βιολοντσέλλο και πιάνο σε σολ μείζονα. BWV1027 (αυθεντική για viola da gamba και clavecin)

Adagio

Allegro ma non tanto

Andante

Allegro moderato

Jean Sibelius

Religioso

Απόσπασμα από τα τέσσερα κομμάτια, για βιολί ή βιολοντσέλλο και πιάνο. op.78

Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Ο Johann Sebastian Bach, προέρχεται από μια δυναστεία μουσικών. Ακολουθώντας αναπόφευκτα την οικογενειακή παράδοση ξεπέρασε τους πρόγονους και τους σύγχρονους με αυτόν, παρ' όλο που δεν απέκτησε την αναγνώριση που του άξιζε κατά την διάρκεια της ζωής του. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της καριέρας του κυρίως σαν οργανίστας και αργότερα στην αυλή του ενός από τους δύο μεγάλους δούκες της Βαϊμάρης. Το 1717 μετακόμισε στο Κέτεν σαν διευθηντής της χορωδίας στην αυλή του νεαρού πρίγκιπα Λεοπόλδου και από το 1723 εγκαταστάθηκε στη Λειψία όπου εργάστηκε σαν καθηγητής της χορωδίας (Cantor) του αγίου Θωμά, έχοντας ταυτόχρονα την ευθύνη για τη μουσική στις πέντε κύριες εκκλησίες της πόλης.

Στη Λειψία τελικά ανέλαβε υπεύθυνος του πανεπιστημίου Collegium musicum και είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με την συγκέντρωση και την έκδοση πολλών προηγούμενων συνθέσεών του. Παραμελημένος για περισσότερο από έναν αιώνα μετά το θάνατό του, ο Bach τώρα θεωρείται ίσως ο μεγαλύτερος από όλους τους συνθέτες

Jean Sibelius (1865-1957)

Ο Jean Sibelius πέρασε τα πρώτα του χρόνια σε εποχή έξαρσης του Φινλανδικού εθνικισμού, μιας και η χώρα είχε ελευθερωθεί από την Σουηδική πρώτα και την Ρωσική κατοχή αργότερα.

Μεγαλωμένος σε μια οικογένεια όπου μιλούσαν Σουηδικά, γνώρισε την Φινλανδική γλώσσα και λογοτεχνία στο σχολείο. Τα Φινλανδικά "Sagas" άσκησαν δυνατή επιροή στο έργο του σαν συνθέτη. Μετά τις σπουδές του πρώτα στο Ελσίνκι και αργότερα στη Βιένη, έκανε την καριέρα του στη Φινλανδία στην οποία βραβεύτηκε με κρατική επιχορήγηση. Παρ΄όλο που έζησε μέχρι το 1957, δεν συνέθεσε πολύ μετά το 1926, αισθανόμενος έξω από τις τρέχουσες μουσικές τάσεις.

χριστούγεννα 2009

Ο υπέροχος Μάνος Χατζιδάκις

Έρχεται στο Μαγεμένο Αυλό κουστουμαρισμένος ο Μάνος Χατζιδάκις γράφει ο Γιώργος Κουρουπός. Τον ρωτάνε όλοι για που το βαλές Μάνο."Θα πάω σε κάποιον κύριο μήπως γίνει χορηγός της Ορχήστρας των Χρωμάτων". Τελικά δεν πήγε πουθενά πέρασε όλο το βράδυ του στο Μαγεμένο Αυλό.

Μου αρέσει

Χωρίς λόγια

Zante Jazz Festival (εικαστικό)

Ζωγράφισα κάτι εξ αφορμής

ZANTE JAZZ FESTIVAL(Τρίτη και φαρμακερή βραδιά)+νεο βίντεο και σχόλιο

οι διοργανωτές
Κοντραφούρης Και η σπουδαία κάλτσα

Τρίτη μέρα επίσης με πολύ ενδιαφέρον.

Διονύσης Μπουκουβάλας:

Πιάνο σόλο

Γιώργος Κοντραφούρης Baby Trio:

Γιώργος Κοντραφούρης: Hammond organ
Αλέξανδρος Βήχος: Κιθάρα

Βαγγέλης Κοτζάμπασης: Τύμπανα:

Trioism:

Σπύρος Μάνεσης: Πιάνο
Πέτρος Κλαμπάνης: Κοντραμπάσο
Rui Ramos Pereira: Τύμπανα

Το θέατρο γεμάτο σχεδόν.

Χθες το βράδυ ο Κοντραφούρης (μορφή) έλεγε μια ενδιαφέρουσα ιστορία για ένα σπουδαίο οργανίστα της jazz παγκοσμίως που ξαφνικά το 1973 εξαφανίστηκε .Πριν τρία χρόνια τον ανακάλυψε κάποιος δημοσιογράφος. Τι κάνει;Eχει ανοίξει ένα μαγαζί και πουλάει νυφικά και δεν ασχολείται καθόλου με τη μουσική.

Ωραία σταδιοδρομίαΠαράδειγμα ....

Και για τη πλήρη ενημέρωση σας ακολουθεί ένα κείμενο του Διονύση Βίτσου που λέει τα πράγματα με το όνομα τους για το πώς γίνονται αυτά τα σπουδαία φεστιβάλ.Αυτά προς γνώσιν και ....

Γλυκοχαράζει;

Αν τα αμέσως προηγούμενα χρόνια μιλούσες στην Ζάκυνθο για κλασική ή τζαζ μουσική θα σε ατένιζαν ως εξωγήινο. Όχι πως σήμερα, αν μιλήσεις, θα βρεις πολλούς ενημερωμένους για αυτά τα δύο ήδη της μουσικής και θα σε κοιτάξουν καλύτερα. Στην κάστα που κυβερνά την τύχη του τόπου αναφέρομαι, όχι στη νέα γενιά, ούτε στους κατοίκους από τους οποίους δεν έχεις τέτοιες αξιώσεις.

Όμως, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, φαίνεται πως ωριμάσαν οι συνθήκες για να οργανωθούν το 1ο Φεστιβάλ Jazz (10 έως 12 Ιουλίου) και το 2ο Ιόνιο Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής (20 Ιουλίου έως 14 Αυγούστου) στο υπαίθριο θέατρο Δερματούσας.

«Με φόντο την καταπράσινη ζακυνθινή φύση» γράφουν οι διοργανωτές. Ασφαλώς, γιατί για να αποκτήσουν αυτά τα φεστιβάλ ως φόντο τις αρχές, τις εξουσίες και την αυτοαποκαλούμενη αριστοκρατία του τόπου –εννοώ εκείνους που αγωνίστηκαν για να ανατρέψουν το κατεστημένο, φεουδαρχικό και αστικό, για να έχουν την άνεση να μαϊμουδίσουν τις συνήθειές του και τον τρόπο ζωής του- θα πρέπει να ακούσουν από πολλούς τοπικούς …opinion makers ότι η κλασική μουσική και η τζαζ κάνουν καλό στο κοινωνικό τους profile.

Aυτά τώρα τα λέμε για να τα πούμε, αλλά και για να μην ξεχνιόμαστε. Επειδή όλοι αυτοί με τα λεφτά που πέρασαν τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια από τον τόπο, μέσα από οικονομικές δραστηριότητες των κατοίκων, αλλά και μέσα από επιχορηγήσεις εξ Εσπερίας, θα μπορούσαν τα φεστιβάλ αυτά να τα είχαν κάνει θεσμό. Κι επιπλέον να είχαν λιγότερα από τα παιδάκια τους στα ναρκωτικά , την αμάθεια και τον κατινισμό αμφοτέρων των φύλων.

Όμως άλλο είναι το σημαντικό. ΄Οτι βρέθηκαν κάποιοι να αναλάβουν τη διοργάνωσή τους. Θέλετε ένας, δύο, δέκα μόνο; Εντάξει τόσοι! Αλλά πάντα από λίγους δεν ξεκινάνε τα μεγάλα και σοβαρά;

Κι η ψυχούλα τους το ξέρει, τι τράβηξαν, τι τραβάνε και τι θα τραβήξουν μέχρι να τελειώσουν οι εκδηλώσεις. Όμως είναι για να γίνουν. Όχι για λόγους μεταφυσικούς ασφαλώς, αλλά φύσης των κοινωνικών διεργασιών. Η πορεία της κοινωνίας κανονίζει πότε θα ωριμάσουν οι συνθήκες για το κάθε τι.

Δεν θα μνημονεύσω τα ονόματα αυτών των …νεομαρτύρων του τοπικού πολιτισμού, γιατί είναι πασίγνωστα. Όμως θα θυμηθώ αυτά που έγραφε ο Διονύσης Ρώμας μέσα από τα ερείπια των σεισμών -αλλά και κάποιοι μεταγενέστεροί του ζακύνθιοι αργότερα- ότι θα έλθει εποχή που η Ζάκυνθος θα ξαναγεννήσει νέους Σολωμούς, Κάλβους, Ξενόπουλους, Κουτούζηδες και Καρρέρηδες!

Μήπως αυτή η εποχή γλυκοχαράζει;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ

Εκδότης ΠΕΡΙΠΛΟΥ

Μερικές φωτογραφίες και βίντεο

Μερικές παρατηρήσεις στο τέλος του φεστιβάλ.

1)Το φεστιβάλ ήταν σπουδαίο, υψηλού επιπέδου και αναμφισβήτητα πέτυχε.

2)Ο χώρος είναι μαγικός ο προσανατολισμός και το μέγεθος του θεάτρου ιδανικό για Τζαζ.Η μουσική αυτή θέλει κατά τη γνώμη μου περιορισμένο χώρο γιατί δεν μπορεί να είναι μουσική μαζικής κατανάλωσης όπως έχει γίνει το αντίστοιχο αθηναϊκό διεθνές φεστιβάλ Τζαζ στο Γκάζι που γίνεται λαϊκή πανήγυρις και γι΄αυτό δεν ξαναπατάω γιατί όσο αξιόλογος και να είναι αυτός που παίζει η μαζικότητα του χώρου ακυρώνει κάθε επικοινωνία με το κοινό.

3)Άριστα στο τρίο των διοργανωτών.Πέτρος Κλαμπάνης, Σπύρος Μάνεσης και ΔιονύσηςΜπουκουβάλας .

4)Η παρουσιάστρια πολύ συμπαθής, θεατρική και επικοινωνιακή, τα λάθη πολλά και χαριτωμένα, αλλά εικαστικά λάθος φόρεμα την τελευταία μέρα.Το εικαστικά μπαίνει για δώσω μια σοβαροφάνεια και να μην μου κάνει καμμιά αναδημοσίευση η ESPRESSO

5) Για το Διονύση Μπουκουβάλα νομίζω η μουσική του αδικήται απο τη ...μοναξιά του πιάνου.Μαζί με τον Ηλιάκη στα κρουστά έγινε πιο ...ευλιπτή. Groups Διονύσιε groups. What's your opinion?Όση δύναμη έχει η συνεργασία δυο ή τριών ανθρώπων στην εκτέλεση δεν έχει η εργασία εκατό μόνων. babis philosofy

6)Προσωπικά μαγεύτηκα από τον Αντρέα Πολυζωγόπουλο και το Poly Quartet και τα πνευστά του την πρώτη μέρα.

7)Το πιο αισιόδοξο είναι ότι του χρόνου μάλλον θα είμαστε πάλι εδώ .Μακάρι.

Και ο Διονύσης Μπουκουβάλας με τον Ηλιάκη στα κρουστά.

ZANTE JAZZ FESTIVAL(Δεύτερη βραδιά)

Δεύτερη μέρα του φεστιβάλ ξεκινήσε με το "Χάρης Λαμπράκης Trio"

Χάρης Λαμπράκης: Νέι
Δημήτρης Θεοχάρης: Πιάνο

Νίκος Σιδηροκαστρίτης: Τύμπανα

Μπάντα πολύ αισθαντική που σε συνεπαίρνει, πολύ δυνατός ο Ζακυθινής καταγωγής ντράμερ Σιδηροκαστρίτης.

Ακολούθησαν ο Γρηγόρης Ντάνης στη κιθάρα και η Λουκία Πλαιολόγου στη φωνή με Βραζιλιάνικα τραγούδια.Εκει συνέβει και το εξής περίεργο .Λίγο πριν αρχίσουν να παίζουν κυριολεκτικά γέμισε το θέατρο και μόλις τελίωσαν έφυγαν οι μισοί σχεδόν. Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι :Ο Ζακυθινός δεν εγκαταλειπεί εύκολα τις μελωδικές φόρμες και το τραγούδι με μια κιθάρα είναι γονιδιακά πιο συγγενές του.Το σχήμα αυτό ήταν το λιγότερο αυτοσχεδιαστικό και το πιο μελωδικό εκτός του ότι ήταν το μόνο σχήμα που είχε τραγούδι.

Η βραδυά έκλεισε με το Γιάννη Παπαναστασίου Mainstream Quartet.Κλασσική Τζάζ με τον Παπαναστασίου στο σαξόφωνο και πολύ εντυπωσιακό τον Χατζηαναγνώστου στα ντράμς στο πιάνο έδωσε ρεσιτάλ ο Κώστας Γιαξόγλου και στο κοντραμπάσο υπέροχος ο νεαρός Περικλής Τριβόλης (και μόνο με αυτό το όνομα ξεκινάει μια καριέρα με μεγάλο πλεονέκτημα).Σήμερα κατάφερα και τράβηξα μερικά βιντεάκια.

Mainstream Quartet:

Mainstream Quartet:

ZANTE JAZZ FESTIVAL(Πρώτη βραδιά)

Ξεκίνησε χθές τη Ζάκυνθο το πρώτο φεστιβάλ Τζάζ. Η πρώτη μέρα ήταν καταπληκτική.Καλό ποδαρικό έκανε όπως είπε και ο συνθέτης Πολυζογόπουλος καμμία σχέση με τον άλλον που ακούτε στις τηλεοράσεις. Ποιοτικότερο και πιο ουσιατικό και απο το αντίστοιχο των Αθηνών στο Γκάζι.Αξίζουν το λιγότερο συγχαρητήρια στους διοργανωτές τους τρείς Ζακυνθινούς μουσικούς Διονύσης Μπουκουβάλα, Σπύρο Μάνεση και Πέτρο Κλαμπάνη. Οι σελίδες τους στο my space για να ακούσεται τις μουσικές τους είναι

http://www.myspace.com/dionbouk

http://www.myspace.com/petrosklampanis

Στο πρώτο μέρος Poly Quartet:
Ανδρέας Πολυζωγόπουλος: Τρομπέτα, φλούγκελχορν, ηλεκτρονικά
Κώστας Γιαξόγλου: Πιάνο
Κωστής Θεοδώρου: Κοντραμπάσσο
Σωτήρης Ντούβας: Τύμπανα

Ο Πολυζωγόπουλος αφηγηματικός συγκινητικός.Ο θεοδώρου γνωστός επικοινωνιακός δυνατός.
Στο δευτερο μέρος οι πιο αφαιρετικοί

Outward Bound:

Αντώνης Τσικανδηλάκης: Πιάνο
Δημήτρης Νεονάκης: Ηλεκτρική Κιθάρα
Γιάννης Ηλιάκης: Τύμπανα

Και στο τρίτο

CLTrio:

Cesar Latorre: Ακουστικό και ηλεκτρικό πιάνο
Πέτρος Κλαμπάνης: Κοντραμπάσο, loops

Artis Orubs: Τύμπανα, αντικείμενα

Δίκαια λέγοναι τόσο καλά λόγια για αυτούς