An old house in Paris

Μαγεμένος απο την φιλοξενία μου σε αυτό το παλιό αρχοντικό των Παρισίων ίσως έξυσε την παλιά πληγή των δικών μας αρχοντικών στο γλυκό Τζάντε

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150689534891575.428118.734836574&type=1&l=73866e7c91

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151253144441575.495812.734836574&type=1&l=cff6ba061d

Ευρυτανία και Γιάννης Τσαρούχης (άσχετα)

¨Ενα διήμερο στις Κορησχάδες Ευρυτανίας διαβάζοντας Γιάννη Τσαρούχη "Εγώ ειμί φτωχός και πένης".

Πολλά κομμάτια με εκφράζουν απόλυτα και με συγκινούν για αυτό αποφάσισα να σας τα μεταφέρω

Η ουρά των προσκυνητών και των περίεργων μπροστά στα ταριχευμένα ένδοξα πτώματα της μοντέρνας τέχνης, που για μένα έληξε με τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο, θα εξακολουθήσει για πολλά χρόνια. Η ουρά είναι μεγάλη και θα μεγαλώσει ακόμα. έθνη που δεν ξέρουμε, ούτε το όνομα τους σήμερα , θα ρθει η σειρά τους να περάσουν κι αυτά. Η επιτυχία της λεγόμενης μοντέρνας τέχνης πάει να ξεφύγει κάθε έλεγχο και κριτική. Η μνήμη αυτή της ανταρσίας ούτε ξέρω πόσους αιώνες θα κρατήσει. Αλλά ενώ πάει να γίνει ένας λαϊκός μύθος, όσο περνάει ο καιρός ενδιαφέρει λιγότερο αυτούς που μπορούν να καταλάβουν τις κατακτήσεις της και τις συνειδητές της επιτυχίες.

Αντιθέτως οι παλιές τεχνικές απαλλαγμένες απο κάθε μοντερνισμό περιορισμένες στο μάτι και τη λογική και στο αίσθημα αρμονίας ενδιαφέρουν πολλά εκλεκτά πνεύματα της εποχής μας.

Είχα και έχω έναν απεριόριστο θαυμασμό γι' αυτούς που που ξέρουν την τεχνική, τα μυστικά που τους επιτρέπουν με μια θεια αταραξία, σαν Αιγύπτιοι ταριχευτές, να τελειώνουν γρήγορα και καλά το έργο τους, το αψεγάδιαστο, το σχεδόν αχειροποίητο. Η τεχνική μια μαγική λέξη. Μα μ' όλο το σεβασμό που της έχω δε μπορώ να αρνηθώ πως έχω ένα άλλου είδους σεβασμό γι' αυτούς χωρίς τεχνική τα βρίσκουν όλα μόνοι τους έχοντας κατά ένα τρόπο την πρώτη ύλη απο την οποία γίνονται οι τεχνικές. Γυμνοί και ανυπεράσπιστοι, συγκινητικοί και ελεύθεροι άνθρωποι, που γυρεύουν την αλήθεια.

Όταν κανείς έχει κάτι να πει μας γοητεύει μ' όποια μέσα κι αν διαθέτει, μ' όποιο ιδανικό κι αν έχει έστω και αντίθετο από το δικό μας. Αυτό ονομάζω δύναμη ενός ζωγράφου: Το να με κάνει να αμφιβάλλω για τα γούστα μου και να τ' απαρνούμαι.

Η αφηρημένη τέχνη δεν είναι ολοκληρωμένη τέχνη, είναι όμως αναπαυτική για ανθρώπους που δεν αγαπούν να κάνουν εξομολογήσεις. Συμφωνώ μαζί τους και όπως λέει και ο Προφητάναξ Δαυΐδ :"Αγαθόν το εξομολογείσθαι". Έχει όμως σημασία το τι διηγείται ο ζωγράφος

Ο Ανδρεάς Ιωάννου

Η Ζάκυνθος ευτύχισε την περίοδο 1967-69 να έχει Νομάρχη μια μεγάλη πνευματική προσωπικότητα τον Ανδρέα Ιωάννου (διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης).

"Οπότε τον Οκτώβρη του εξήντα εννιά, δυόμισι παναπεί χρόνια, από τον ερχομό του στη Ζάκυνθο, παίρνει όλως αιφνιδίως το χαρτί που τον μετακινεί "ευδοκίμως"στη μεγάλη Νομαρχία Τρικάλων.

Για να δώσει κι εκείνος δίχως την παραμικρή καθυστέρηση προς το προϊστάμενο του Υπουργείο, μαζί με την παραίτηση του και μιαν ανεπανάληπτη απάντηση. Από την οποία και μόνο επιβεβαιώνεται ατράνταχτα, η πούρα ζακυθινή του ιδιοσυγκρασία, που βιώνει πια ζώντας τριάντα τόσους μήνες στο Τζάντε,

-"..υποβάλλοντας όθεν, θερμότατες ευχαριστίες, δια την τόσον τιμητικήν δι' εμέ ανάθεσιν της Νομαρχίας Τρικάλων, υποχρεούμαι με πολύ λύπη, να Σας αναφέρω, ότι δεν δύναμαι να την αποδεκτώ καθ' όσον, δεν με κομφίρει(ευχαριστεί) το ... γιαούρτη".

Και από τις 11 Οκτώβρη του 1969, παύει μεν ο Ιωάννου να είναι Νομάρχης Ζακύνθου, αλλά παραμένει Ζακυνθινός.

Από το βιβλίο του Νιόνου Μελίτα "Απο τον Συνταγματάρχη στον Τραπεζίτη"

Θαλασσάκι μου

Αχάραγο στο Τσιλιβί και στο Ακρωτήρι

'Ότι έχει απομείνει από το βοιδονήσι στο κόλπο του Τσιλιβί αχάραγο σήμερα στο πρωί

Μια μικρή έπαυλη μόνο για αληθινά πλούσιους... στη καρδιά.

και λόγω καιρού ξεθάρρεψαν τα πανάκια

Ένας λόγος που αγαπώ πολύ την πόλη της Ζακύνθου είναι τα καμπαναριά της

και μερικά σπίτια με μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα απο τα λίγα μου φαίνεται προσεισμικά Ζακυθινά σπίτια

3o ZANTE JAZZ FESTIVAL 16/7/2011

O Διονύσης Μπουκαβάλας παρουσίασε την τελευταία δουλειά του "Αγγλικοί κήποι"

Τηλέμαχος Μούσσας theremin και Νίκος Γιούσεφ στο μουσικό πριόνι

H ομάδα κλακετών και μουσικής "tapmotif" Θάνος Δασκαλόπουλος Dayna Szyndrowski και Susan Nase

Tηλέμαχος Μούσας κιθάρες Γιώργος Πετκάκης σαξόφωνο Χρήστος Λιάτσος κρουστά Νίκος Γιου΄σεφ μπάσο μουσικό πριόνι και η Αναστασία Έδεν φωνητικά

3o ZANTE JAZZ FESTIVAL 17/7/2011

Σπύρος Μάνεσης στο πιάνο σε διασκευές του σε τραγούδια της Λένας Πλάτωνος

Και το Ionian University Jazz Enseble με τη σύμπραξη στη βιόλα του Μιχαλή Καταχανά

3o ZANTE JAZZ FESTIVAL 16/7/2011 (Στο περιθώριο)

Στο τέλος της δεύτερης μέρας του Φεστιβάλ μεταξύ φίλων ανταλλαγή ρόλων των δυο μουσικών συναισθήματα δυνατά...

3o ZANTE JAZZ FESTIVAL 15/7/2011

Human Touch
Ο Πέτρος Κλαμπάνης παρουσίασε τον καινούριο του δίσκο Contextual
Ελένη Κριμιζάκη στο φλάουτο

Πανσέληνος

Δυο μπάσα ωραία στιγμή Κιουρτσόγλου Κλαμπάνης

Σπουδαία η πρώτη βραδιά και οι δύο μπάντες έπαιξαν θαυμάσια. Ο ήχος πάρα πολύ κακός ιδιαίτερα όταν έπαιζαν τα δυο μπάσα δεν ακουγόταν τίποτα. Η προώθηση της συναυλίας μηδενική ο Αθηναϊκός τύπος δεν έγραψε τίποτα και δεν είδα πουθενά καμιά αφίσα στη Ζάκυνθο Κρίμα γιατί το επίπεδο του φεστιβάλ είναι πολύ υψηλό.