Χιονίδει αρχίζουνε... τα θαύματα

Λίγο πιο πάνω απο το Μοναστήρι της Καισαριανής το απόγευμα της Τρίτης 29 Ιανουαρίου του σωτηρίου έτους 2008.

Το ποντίκι και 7 πορτοκάλια

Το ποντίκι

του Μίλτου Σαχτούρη

.

Ο ένας να μιλάει για ένα Μάρτυρα
κι ο άλλος ν' απαντάει για έναν ποντικό
Ο ένας να μιλάει για έναν Άγιο
κι ο άλλος ν' απαντάει για ένα σκύλο
και είναι τότε που μέσα στη μαυρίλα
είδα τον Ποιητή ολομόναχο και γύρω του να λάμπει το κενό.

.

.

Ανταποκρινόμενος στη πρόσκληση του π. Π. Καποδίστρια και της Danas Semitekolo για μια λέξη αντίστασης στο κλίμα των ημερών.

Και ακόμη ένα του ιδίου.

.

.

7 ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ

.

.

Τι θλιβερός χειμώνας Θεέ μου! Τι θλιβερός χειμώνας!

Ένα πορτοκαλί μεσοφόρι κρέμεται,

ένα ροζ ξεσκονόπανο και βρέχει.

Ένας γέρος κοιτάζει μεσ’ απ’ το τζάμι.

Ένα ξερό δένδρο, ένα φως αναμμένο χρώμα πορτοκαλιού.

Ένα δένδρο με πορτοκάλια πιο πέρα.

Και το κορίτσι αναποδογυρισμένο και το φλιτζάνι σπασμένο

κι όλοι Θεέ μου να κλαίνε, να κλαίνε…

Κι ύστερα χρήματα χρήματα χρήματα πολλά

Τι θλιβερός χειμώνας! Τι θλιβερός Χειμώνας.

Ένα μικρό ταξίδι μια συνάντηση από τα παλιά και μια απο τα καινούρια

playmobil (άσχετο)


Ταξίδι τώρα σε ορεινή Μονή της Αχαΐας

Ένα ελεύθερο άλογο για τις δουλειές της Μονής χωρίς χαλινάρια σκοινιά κτλ. με ένα βλέμμα πολύ δυνατό.

Το ποτάμι που κυλάει κάτω απο το Μοναστήρι

Και απο τη Μονή της μετανοίας στο νησί της μετανοίας ...

Τάρανδος μπροστά στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου και Στροφάδων.Θαύμα !!!



Οδός Γαρζώνη. Ποιός ήταν ο Γαρζώνης;Πρώτος Μητροπολίτης Ζακύνθου(1764-1827) που ενώ όλοι οι ιερείς της Ζακύνθου πριν την επανάσταση του 21 συνεισέφεραν όσο μπορούσαν στη μεγάλη υπόθεση του Γένους ο Γαρζώνης προσβλέποντας στον επικείμενο προβιβασμό του σε Μητροπολίτη που ήδη του είχαν υποσχεθεί οι Άγγλοι δια του τότε Αρμοστή Μαίτλαντ ήταν η εξαίρεση.Μάλιστα στο Σκουλικάδο αποδοκιμάστηκε έντονα και απειλήθηκε με λιθοβολισμό. Οι πρωταίτιοι της αποδοκιμασίας του εξορίστηκαν και φυλακίστηκαν.
Είναι βέβαια μικρή η οδός Γαρζώνη αλλά γιατί να θυμόμαστε τον Γαρζώνη...;*

Σεισμός !!!

Και η παραλία του Τσιλιβί... Αφιερωμένο στη φίλη του ιστολογίου Ν.Σ. απο το Βέλγιο.


Δεν είναι ωραία η παραλία.Ξέρεται γιατί;Λόγω φωτοσοπ,δείτε παρακάτω πως εξαφανίστηκαν τα μπετά.

Ε το βράδι χρειάζεσαι και ένα πορτοκάλι...


Ανέμελα που νηπιάζεις κι ερωτεύεσαι

ανθείς και λουλουδίζεις μεγαλόφωνα

κτερίζοντας τις ευωδιές και τα ψέματα

ρονιές του απείρου **

Τα όπλα όλα έτοιμα
για τη μεγάλη μάχη

Παλαιά ψεκαστήρα

Συντροφεύει τώρα με τη ντόπια

Ευτυχώς που βρέθηκε και κάποιος

και μας περιποιήθηκε τώρα στα γεράματα .


Βλέμα πονηρό και τρισάθλιο .

Όχι και στους πάντες εδω βλέπω τα εφτά γουρουνάκια έχουν μπει μέσα, γιατί κάνεις διακρίσεις πονηρέ Βασιλικιώτη.

Γιατί προτιμάς τα γουρουνάκια απο μας ;


Θέλω να ξέρω.Είναι υπαρξιακό το ερώτημα.




Και τώρα προσκύνημα στο ...Γέρακα

Δαιμόνια και θαύματα

Άνεμοι και παλίρροιες

Η θάλασσα αποτραβήχτηκε ήδη μακριά

Κι εσύ

Σαν ένα φύκι απαλά χαιδεμένο απ΄τον άνεμο

Στην άμμο του κρεββατιού δε βρίσκεις ησυχία καθώς ονειρεύεσαι

Δαιμόνια και θαύματα

Άνεμοι και παλίρροιες

Η θάλασσα αποτραβήχτηκε ήδη μακριά

Αλλα μέσα στα μισόκλειστα σου μάτια

Έμειναν δυο μικρά κύματα

Δαιμόνια και θαύματα

Άνεμοι και παλίρροιες

Δυό μικρά κύματα για να με πνίξουν.***

Πελούζο
Αποχωρισμός ή ένα άλλο σμήξιμο;

*Απο το βιβλίο "Ζακυνθινοί Επίσκοποι στον κόσμο" π.Παναγιώτης Καποδίστριας σελ.20

**Απόσπασμα απο ποίημα (1) του π.Παναγιώτη Καποδίστρια απο τη συλλογή"ΕΣΧΑΤΟΣ ΦΙΛΟΣ"

***ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟΣ Από το βιβλίο "ΔΕΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ" Εισαγωγή-Μετάφραση-Σχόλια:Δέσποινα Καποδίστρια

Πρωτοχρονιές...

Αλλάζουν όλα μα το καταλαβαίνεις μόνο απ’ το μεγάλωμα των παιδιών σου
«Μα ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γιος μου ο μεγάλος και ο μικρός» Δ.Σαββόπουλος"Τι έπαιξα στο Λαύριο"
Πρωτοχρονιές στην αρχή στο σπίτι με τους γονείς και μετά με φίλους.
Κάπου εκεί στο τέλος του σχολείου, που χάνει η οικογένεια τη δύναμη της και αρχίζεις να ζεις με τη παρέα σου, έφυγα απ’ το σπίτι μα ούτε στους φίλους πήγα, πέρασα μια μοναχική πρωτοχρονιά στη τζίμα του πόρτου στο νησί που γεννήθηκα. Το πατρικό δε με χώραγε πια αλλά αυτό που έψαχνα δεν ήταν ακόμα στους φίλους. Άλλαξε ο χρόνος στο λιμάνι του νησιού κοιτάζοντας πότε μπροστά τη θάλασσα και πότε πίσω τη χώρα και το κάστρο. Το διπλανό έργο τα περιγράφει καλύτερα.

Στο νου μου έρχεται και η πρωτοχρονιά του Σαββόπουλου. Ο τόπος είναι κοινός








Πρωτοχρονιές σε χρόνους άλλους
Πρωτοχρονιές με τους μεγάλους
μικρός εσύ μικρός κι ο χρόνος
αλλάζατε κι οι δυο συγχρόνως

Λίγο μετά στα δεκαεφτά
με τους γονιούς σου ήσουν πάλι
μα αισθανόσουν ήδη απών
σε συντροφιά συμμαθητών
το σπίτι σου έχανε εξουσία
κι ο χρόνος την κρυφή του ουσία

Ύστερα γιόρταζες με φίλους
σ’ ένα δωμάτιο καπνού
το θαύμα πάλι ήταν αλλού
στις παιδικές Πρωτοχρονιές σου
στο χρόνο που άλλαζε μαζί σου
πριν μεγαλώσει η αντίστασή σου

Τώρα τι κλαις και τι γκρινιάζεις
Πρωτοχρονιά είναι και γιορτάζεις
την λίγη πίστη του ενηλίκου
στην παιδική ανατολή του

Πρωτοχρονιές γιορτές του χρόνου
Πρωτοχρονιές του ραδιοφώνου
πως θα τις γιόρταζες εσύ
τώρα που έχεις το κλειδί ;

Μικρό κλειδί και σ’ οδηγάει
σ’ ένα παράσπιτο στο πλάι
σ’ ένα μικρό - μικρό πλανήτη
πλάι στο μεγάλο άδειο σπίτι

Πάει ο καιρός που οι δικοί σας
σκηνοθετούσαν την γιορτή σας
και είσ’ εσύ που πρέπει τώρα
να υψώσεις της γιορτής τα δώρα

Ποιος θα νοιαστεί και ποιος θα παίξει
Χρονοποιός ας είναι η λέξη
γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα
κι εμείς τους δίνουμε ένα σχήμα

Τώρα ο χρόνος αλλάζει ο πατέρας του Γιώργου είναι στο Νοσοκομείο, ο δικός μου πέθανε πριν λίγο καιρό μα είναι παρόν στη ζωή μου περισσότερο από πριν και εγώ γράφω αυτά τα λόγια και πρέπει να συντομεύω γιατί ο γιος μου με περιμένει.
Θα συναντηθούμε με φίλους με τους περισσότερους πορευόμαστε μαζί σχεδόν είκοσι χρόνια κάτι έχει ετοιμάσει ο καθένας και θα είναι ζεστά...
Καλή χρονιά και σαν δώρο του Άγιου Βασίλη έργα παιδιών της τάξης του πρώτου Δημοτικού σχολείου Ζακύνθου με δάσκαλο τον Άκη Λαδικό και της τάξης του νηπιαγωγείου Ρομιρίου με δασκάλα τη Ρούλα Μαρίνου, που είχαν έρθει στην έκθεση μου «Προσεισμικά τοπία» που έγινε στη Ζάκυνθο πριν δυο χρόνια ακριβώς .Τα παιδιά ζωγράφισαν κάτι βλέποντας τα έργα που απεικόνιζαν παλιά Ζακυθινά τοπία. Είναι της Δάφνης Κιτσίκη της Στέλλας Νικολοπούλου της Πένης (Δημοτικό)και του Γιώργου(νηπιαγωγείο) . Χρόνια πολλά και καλά ιδιαιτέρα στον Άκη και στη Ρούλα.
Καλή χρονιά

Πένυ

Στέλα Νικολοπούλου

Δάφνη Κιτσίκη

και το καμπαναριό του Γιώργου

Το φως

Τα φετινά Χριστούγεννα είχαν ένα ιδιαίτερο φως -παρότι μου απέτυχε το Χριστόψωμο (Το φλουρί έπεσε στο σπίτι) - και το φως τρυπώνει όπου υπάρχουν χαμηλές προσδοκίες, όπου κανείς είναι ευχαριστημένος και απολαμβάνει ότι του χαρίζεται. Δεν είναι εύκολο, ούτε συμβαίνει πάντα. Ζούμε ότι διαλέξαμε να ζούμε. Όχι άλλη κλάψα. Χρόνια πολλά.

Γλου γλου γλου

Σήμερα στο νησί οι χωριάτες κατεβαίνουνε στη χώρα με κοπάδια τις γαλοπούλες. Ε, καλά όχι πια. Ούτε οι χωριάτες εκτρέφουν γαλοπούλες-προτιμούν της εγγλεζοπούλες- ούτε η χώρα τις χωράει, γέμισε με άλλα ζα, μερσεντές, καγιέν και κάθε είδους τετράποδα τέσσερα επί τέσσερα. Πριν δυο μήνες είδα και το πιο γκροτέσκο θέαμα. Μαύρη γυαλισμένη και σχετικά μεγάλη μερσεντές του κουτιού με κοτσαδόρο και πίσω να σέρνει στη καρότσα τσουβάλια ελιές για το ελαιοτριβείο. Βέβαια φέτος οι γαλοπούλες θα ’χουν μπόλικο φαί να φάνε από τα κομποστοποιημένα σκουπίδια στους δρόμους.
Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα.

Χριστούγεννα στη πόλη(πολύ ειδυλλιακά).

Χριστούγεννα στα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας με τους αιολικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής δίνοντας ελπίδες για ένα... μέλλον.

Πρέπει όμως να σας αφήσω τώρα να πάω να ζημώσω το Χριστόψωμο.Ανάβουμε φωτιά απόψε το βράδυ σε ένα μαγκάλι κρατάμε όλοι μαζί το Χριστόψωμο πάνω απο τη φωτιά και χύνουμε ένα ποτήρι κρασί σχηματίζοντας το σταυρό και ψέλνουμε το απολυτίκιο της Γεννήσεως.
Η Γέννησίς σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως· εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σε προσκυνείν, τον Ήλιον της δικαιοσύνης, και σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα Σοι.

Λίγο καθυστερημένα αλλά να και η συνταγή του Χριστόψωμου

ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ

2 κιλά αλεύρι για ψωμί
2 φλιτζάνια του ελληνικού καφέ όχι τα πολύ μικρά λαδί
2 φλ. Κρασί φλ= φλιτζάνια του ελληνικού καφέ όχι τα πολύ μικρά
1 φλ. Ούζο ή μαστίχα
1 φλ. Χυμό πορτοκάλι

3 ποτήρια του κρασιού ζάχαρη

Σε μια κατσαρόλα βράζουμε κανέλα, γαρίφαλο και γλυκάνισο και παίρνουμε 6 φλιτζάνια
2 κουταλιές του γλυκού αλάτι
200γρ.μαγιά μπύρας
200 γρ. σταφίδες
καρύδια

Ανακατεύουμε
Αλεύρι ,ζάχαρη, σταφίδα, καρύδια και φτιάχνουμε μια λακκούβα
Λιώνεις τη μαγιά και ρίχνεις στο ζεστό ζουμί της κανέλας το λάδι, το χυμό το ούζο και το κρασί
Σκεπάζω τη ζύμη με κουβέρτα ή πετσέτα και την βάζω κοντά σε ζεστό μέρος μέχρι να φουσκώσει.

Προθερμαίνω στους 250
Μόλις πάρει χρώμα βάζω διπλή λαδόκολλα
Μισή ώρα στους 250 και μισή στους 200.

Ε,και για πιο πολλά στο

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!!!