4 Αυγ 2010

Zante Jazz Festival 2010 Sketches of Miles Project










To Sketches of Miles Project είναι ένα σχήμα αφιερωμένο στη μουσική του ανθρώπου που άλλαξε την πορεία της τζαζ και της μουσικής στο σύνολό της, του Miles Davis. Το σχήμα έχει ως όχημα το στυλ και ρεπερτόριο που ανέδειξαν τα δύο κουιντέτα του μεγάλου τρομπετίστα, τις δεκαετίες του 1950 και 1960.

Ο χαρακτηριστικός ήχος της τρομπέτας σε συνδιασμό με το λυρισμό της φωνής-που αντικαθιστά το σαξόφωνο-και τον ηχητικό καμβά που συνθέτουν τα όργανα του rhythm section, δημιουργούν μουσικές εικόνες και έντονα συναισθήματα στο ακροατήριο. Οι ενορχηστρώσεις των γνωστών κομματιών υπογραμμίζουν πως ένα είδος μουσικής που γνώρισε άνθηση στα μέσα του προηγούμενου αιώνα παραμένει επίκαιρο και δυναμικό σήμερα. Οι μουσικοί του Sketches of Miles Project, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, είναι καταξιωμένοι στο χώρο της τζαζ διεθνώς.

Ελένη Βαλεντή: Φωνή
Αντρέας Πολυζωγόπουλος: Τρομπέτα
Σπύρος Μάνεσης: Πιάνο
Πέτρος Κλαμπάνης: Κοντραμπάσο
Σωτήρης Ντούβας: Τύμπανα
Σπουδαία συναυλία απλά
Ευχαριστούμε και του χρόνου


Zante Jazz Festival 2010 Παράπλους



Δύσκολη αφηρημένη μουσική από το συγκρότημα Παράπλους .Προσωπικά δεν μπορώ να παρακολουθήσω εύκολα.Εμένα μου αρέσουν οι ιστορίες, τα μυθιστορήματα στη λογοτεχνία, στη μουσική, στη ζωγραφική. Νομίζω ότι θα χρειαζόταν περισσότερο ένα χώρο που να υποστηρίξει τη βραδιά Πιο μικρός πιο δυνατός αισθητικά.
Αντιγράφω το δελτίο τύπου
Ο Παράπλους είναι ένα σχήμα που δεν περιορίζεται στιλιστικά αλλά, όπως δηλώνει και το όνομά του, εξερευνά διάφορες επιρροές και δείχνει ότι ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι γενεσιουργό στοιχείο κάθε μουσικής. Η ποικιλία αναφορών εξασφαλίζεται και από τα όργανα διαφορετικών προσελεύσεων και παραδόσεων που χρησιμοποιούνται στο σχήμα.

Ο Νίκος Γράψας (ιδρυτικό μέλος σχημάτων όπως οι Άβατον και οι Δυνάμεις του Αιγαίου) παίζει εδώ διάφορα νυκτά έγχορδα, όπως το πορτογαλέζικο “καβακίνιο” (μικρή κιθάρα), το Ταρ (από το Αζερμπαϊτζάν), μια μικρή άρπα από τη Μαδαγασκάρη, κ.α. Η Ειρήνη Βυθούλκα παίζει διάφορα κρουστά, όπως το μπεντίρ, η στάμνα, και το περσικό “ζαρμπ”. Το κουαρτέτο συμπληρώνεται από το Διονύση Μπουκουβάλα στα πλήκτρα και τον Απόστολο Ζούγρα στην τρομπέτα.

21 Ιουλ 2010

Zante Jazz Festival 2010 CUBANA BOP

H νύχτα πέφτει στο Τζάντε και το δεύτερο Zante Jazz Festival αρχίζειOι Cubana Bop με τον εξαίρετο Τάκη Πατερέλη ήταν το συγκρότημα της πρώτης βραδυάς του φεστιβάλ. Παρακάτω αντιγράφω το δελτίο τύπου.
Οι Cubana Bop ιδρύθηκαν το 1995. Από τις τάξεις τους έχουν περάσει πολλοί Έλληνες και ξένοι μουσικοί, μέχρι την τωρινή τους σύνθεση, η οποία υφίσταται τα τελευταία έξι χρόνια:

Τάκης Πατερέλης, σαξόφωνο
Μάνος Θεοδoσάκης, τρομπέτα
Αντώνης Ανδρέου, τρομπόνι
Δημήτρης Σεβδαλής, πιάνο
Δημήτρης Χριστόπουλος, μπάσο
Σεραφείμ Μπέλλος, τύμπανα
Kiki Cha, κρουστά

Το ρεπερτόριό τους αποτελείται από συνθέσεις των πρωτοπόρων της αφροκουβανέζικης μουσικής καθώς και των ίδιων των μελών του σχήματος. Στην καλλιτεχνική διεύθυνσή είναι το ιδρυτικό μέλος και κορυφαίος Έλληνας σαξοφωνίστας, Τάκης Πατερέλης. Στο σχήμα συμμετέχουν μερικοί από τους σπουδαιότερους Έλληνες εκπροσώπους της Αφροκουβανέζικης μουσικής σκηνής.
Παραθέτω μερικά βιντεάκια που τράβηξα.
Η συναυλία ήταν καταπληκτική ο Πατερέλης σε απίθανα κέφια.
Η συναυλία αδικήθηκε από το χώρο νομίζω ότι ο φυσικός χώρος του φεστιβάλ είναι η Δερματούσα .Του χρόνου που τα πράγματα θα έχουν αλλάξει νομίζω ότι μπορούμε να επιστρέψουμε
Επίσης αδικήθηκε από τη low profile προώθηση της συναυλίας. Ελάχιστη αφισοκόλληση κτλ Υπάρχουν πρόσωπα που ξέρουν καλά αυτή τη βρώμικη δουλειά και έχουν διάθεση να βοηθήσουν.
Τα συγχαρητήρια είναι το λιγότερο που θα μπορούσα να πω για τους εξαίρετους ηρωικούς διοργανωτές .Καλό κουράγιο και ραντεβού τη Παρασκευή με το συγκρότημα "Παράπλους"
23 Ιουλίου 2010, Παράπλους (γενική είσοδος: 10 ευρώ)

Ο Παράπλους είναι ένα σχήμα που δεν περιορίζεται στιλιστικά αλλά, όπως δηλώνει και το όνομά του, εξερευνά διάφορες επιρροές και δείχνει ότι ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι γενεσιουργό στοιχείο κάθε μουσικής. Η ποικιλία αναφορών εξασφαλίζεται και από τα όργανα διαφορετικών προσελεύσεων και παραδόσεων που χρησιμοποιούνται στο σχήμα.

Ο Νίκος Γράψας (ιδρυτικό μέλος σχημάτων όπως οι Άβατον και οι Δυνάμεις του Αιγαίου) παίζει εδώ διάφορα νυκτά έγχορδα, όπως το πορτογαλέζικο “καβακίνιο” (μικρή κιθάρα), το Ταρ (από το Αζερμπαϊτζάν), μια μικρή άρπα από τη Μαδαγασκάρη, κ.α. Η Ειρήνη Βυθούλκα παίζει διάφορα κρουστά, όπως το μπεντίρ, η στάμνα, και το περσικό “ζαρμπ”. Το κουαρτέτο συμπληρώνεται από το Διονύση Μπουκουβάλα στα πλήκτρα και τον Απόστολο Ζούγρα στην τρομπέτα




6 Μαΐ 2010

Στη μνήμη

της Παρασκευής, της Αγγελικής και του Επαμεινώνδα υπαλλήλων της MARFIN.
Απλώς επισυνάπτω το κύριο άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και την ανακοίνωση της MARFIN

"Zούμε ιστορικές στιγμές κατάρρευσης του μεταπολιτευτικού συστήματος διακυβέρνησης της χώρας. Ο θυμός της κοινωνίας είναι μεγάλος και θα γίνει μεγαλύτερος. Ορισμένοι εκ των πρωταιτίων της σημερινής τραγωδίας επιμένουν όμως να προκαλούν το κοινό αίσθημα. Ο λόγος γι’ αυτούς οι οποίοι συνέπραξαν για να πλουτίσουν διάφορα συμφέροντα σε βάρος του Δημοσίου με ανεξέλεγκτες προμήθειες ή γι’ αυτούς που έκαναν αθρόους διορισμούς όταν γνώριζαν ότι η χώρα χρεοκοπούσε. Κάποιοι εκ των πρωτεργατών του σημερινού φιάσκου είχαν την πρόνοια να αποσυρθούν εγκαίρως από την ενεργό πολιτική ζωή. Κάποιοι άλλοι όχι. Ας αναλάβουν τώρα έστω την ευθύνη που τους αναλογεί και ας παραιτηθούν από τα αξιώματα που κατέχουν ή διεκδικούν. Αν μη τι άλλο, θα σταματήσουν να βαρύνουν τον δημόσιο κορβανά τον οποίο με τόση ανευθυνότητα και φαυλότητα διαχειρίσθηκαν."

Αυτοκαταστροφή

Μπορεί μια κοινωνία να αυτοκαταστραφεί; Ασφαλώς και μπορεί και είναι βέβαιο ότι θα συμβεί αν συνεχίσουμε έτσι. Οταν δηλαδή επιτρέπει το κράτος και η κοινωνία σε μερικούς χούλιγκανς του μηδενισμού να καίνε την πόλη και εντέλει να δολοφονούν τρεις εργαζόμενους πολίτες. Οταν η ηγεσία του δεύτερου μεγάλου αστικού κόμματος της χώρας λαϊκίζει και δεν απαντά στο πολύ απτό ερώτημα «χρεοκοπία ή πρόγραμμα στήριξης». Οταν μια κοινωνία που είναι δικαιολογημένα θυμωμένη κατρακυλάει στον κατήφορο του άναρθρου λαϊκισμού. Οταν η κυβέρνηση συνεισφέρει πανικόβλητη σε αυτόν τον πυρετό του λαϊκισμού βάζοντας λάδι στη φωτιά.

Είμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο της μεταπολεμικής μας ιστορίας. Το αν θα αυτοκαταστραφούμε, το αν δηλαδή θα χρεοκοπήσουμε, εξαρτάται πλέον από τις ηγεσίες μας, αλλά και εμάς όλους.


«Στην οικογένεια της MARFIN θρηνούμε σήμερα για την δολοφονία τριών νεαρών συναδέλφων μας. Εκφράζουμε την οργή μας κατά της πολιτείας που εγνώριζε ότι μόνο από τύχη δεν είχαν συμβεί μέχρι σήμερα τέτοια τραγικά περιστατικά. Εκφράζουμε ακόμα την οργή μας για τα ξύλινα πολιτικά λόγια και τις αντιδικίες σκοπιμότητας ορισμένων πολιτικών στη Βουλή την ώρα που οι σοροί των συναδέλφων μας δεν είχαν αποσυρθεί από το κατάστημά μας που επολιορκείτο ακόμα από τους διαδηλωτές ή και αναρχικούς. Οι αυτουργοί μακάρι να συλληφθούν και να τιμωρηθούν. Την μεγαλύτερη ευθύνη όμως έχουν οι ηθικοί αυτουργοί που δυστυχώς δεν θα τιμωρηθούν ποτέ»